اندام بيقرارم را درياب
و از عشق آبستنم باش،
مرا تا انتها در خود فرو بر
و بيقراري ام را در رحِمت آرام كن...
اندام بيقرارم را درياب
و از عشق آبستنم باش،
مرا تا انتها در خود فرو بر
و بيقراري ام را در رحِمت آرام كن...
باران كه مي بارم
بوي غم نم خورده كوچه باغ را مي گيرد
ماهي كوچك حوض قلبم باش.
طوفاني كه مي شوي،
سر بر صخره گرم سينه ام بگذار.
در پيچ
و
تاب
كوچه پس كوچه هايت كه گم مي شوم
دانه هاي انار را دنبال مي كنم
و به موسيقي لبانت ميرسم
اين تازه اول راه است.
24/11/86
كسي اينجاست كه دردت را خوب مي داند
كسي غمنامه ات را با حضور قلب مي خواند
كسي اينجا لبش گرم لب توست
كسي اينجا تنش محو تنت داغ مي ماند
كسي اينجا ابر باران بهار است
كه نم نم زير گوش ات عشق مي بارد
كسي را آفتاب بي كسي پخته
كسي در سايه چشمان تو آرام مي خوابد
كسي اينجا تو را هر روز دلتنگ است
كسي اينجاست كه دردت را خوب مي داند
دوشنبه. 15/12/1386