سینی استیل گرد و مقعر

سر و صدای چهار راه ولیعصر -ظهر

مردی که پیر بود اما نبود. مویش سفید و دندان مصنوعی اش هم سفید. لبخند می زد و جدی بود. در دستی چوبی قالپاق به سر و در دست دیگر طاق نصرتی داشت به طول و عرض یک آ-چهار.
روی قالپاق یک تخته نوار چوبی میخ کرده بود و داده بود به خط خوش و درشت رویش نوشته بودند:
"خوب گوش کنید. صدا می آید"
طاق نصرتش هم لوله های پی وی سی سفید آب بود که با زانویی ها به شکل مستطیلی به هم بسته بود و وسطش گل های مصنوعی بود و روی نوار طاق نصرت نوشته بود "بنیان خانواده" یا چیزی شبیه به آن
زنی میان سال را گرفت به حرف. در کارش جدی بود. تاثیر می گذاشت.
-"من با این به ماهواره جهانی وصلم"
زن که اول از رودرواسی چند لحظه مکث کرده بود کم کم مردد بود که نماند.
-"(چیزهایی که شنیده نمی شد)"

مردم که رد می شدند و تجهیزات مرد را می دیدند آرام می کردند. رد نمی شدند. زن هی بیشتر جذب می شد. و دور مرد شلوغ تر می شد.
- "( مردچیزهایی از سقوط خانواده به زبان خودش می گفت) "
یک لحظه هم از زن چشم بر نمی داشت. زن پشت چادرش قایم شده بود تا کسی نبیند تنها کسی ست که گوش می کند. همه می دیدند که گوش می کرد. همه می دیدند زن و پیرمرد برایشان خیلی مهم نبود.
-"امواج همه جا هست. من الان دارم (گوشش را گذاشت به دیش قالپاقی اش که شاید سینی استیلی بود) صدای حیوونای آفریقا را می شنوم. اگه بخوام می تونم هر صدایی رو بشنوم. چون این یه ماهواره جهانیه.."
مردم زیاد شده بودند. ماشین پلیسی رد شد و با کنجکاوی مرد را نگاه گرد. مرد آرام تمام کرد. و آرامتر از خیابان رد شد. اتوبوس قرمز و ماشین ها و ماشین پلیس و مردم سر چهار راه نگاهش کردند که رفت آن طرف. بعضی ها همه اش را دیدند بعضی ها هم کمی اش را.
زن هم بی سر و صدا رفت آن طرف.

زیر سایه درخت زن چادرش را جلو صورتش گرفت و پیرمرد دوباره شروع کرد به توضیح دادن.
بعضی ها رد می شدند و نگاه می کردند .

خرداد 89