درطول تاریخ سینما مردم اغلب می دانسته اند که آنچه در فیلم می بینند واقعیت ندارد. برخی تعریف آن را قبل و برخی بعد از فیلم میشنیدند. اما همگی تا به امروز همیشه تحت تاثیر فیلم های اثرگذار قرار گرفته اند. اکنون که جلوه های بصری بر همه آشکارند، اکنون که سینما تکیه بر یک قرن تاریخ خود می زند آیا میتوان تاثیر فیلم های "خوب" و یا "بد" را بر تماشاگر انکار کرد، یا هنوز صدا و تصویر سینما با قدرت هولناک خود یک قدم جلوتر از بیننده اند؟
دوستان شما ممکن است در طول روز با شما شوخی کنند. آیا تا بحال از آن شوخی ها آنقدر شوکه شده اید که شب کابوس آن را ببینید؟ احتمالش ضعیف است. حال اگر دوستی شما را در شبی تاریک به اعماق جنگلی ببرد و دوستی دیگر ناگهان شما را بترساند چه؟ زهر ترک خواهید شد و احتمالا تاثیر آن شوخی تا مدت زیادی با شما خاهد بود. تاریکی جنگل و تمام صداها و اشکال و نورهایی که می بینید و شاید اعتمادتان به دوستتان شما را در یک "فضا"ی خاص قرار می دهند، فضایی که شما در آن خودتان نیستید بلکه به تصاحب آن در می آیید و این فضاست که شما را آسیب پذیر می کند. کار سینما ایجاد فضاست. همین فضاست که شما را می خنداند، به گریه وا می دارد، می لرزاند، از وحشت سر جا میخکوب می کند و به نوعی به هر کجا که بخاهد می برد. این درست است که تماشاگر حرفه ای امروز شاید حتی از مراحل ساخت و تولید یک فیلم نیز آگاه باشد اما نکته اینجاست که سینما در ابتدا بیننده را مسخ می کند و سپس ضربات کارساز خود را در ناخودآگاه او فرود می آورد و بعد از فیلم، وقت تحلیل یا تعریف یا نقد که آگاهانه به فیلم فکر می کنیم دیگر برای دفاع در برابر تاثیر آن خیلی دیر است.
بار دیگر که چشمانتان را برای خاب بستید و صحنه های فیلمی که آن روز دیده اید جلوی چشمتان آمد بیاد بیاورید که شما نیز از نفوذ سینما در ناخودآگاهتان مصون نیستید. با تماشای یک فیلم اثرگذار شما با دوستی در شبی تاریک به اعماق جنگل رفته اید.
7/11/89
2:00 a.m
3 comments:
داستان هم همینطوره راستش من تا به حال با داستان بیشتر خاب دیدم و نکته مهم اینکه هر چی فیلم طبیعی تر باش و ضربه ناگهانی وارد شه هم بیشتر روم تاثیر میذاره مثل فیلم توئنز(دوقلوها ها)یا آدر.اما فیلمهایی مث رینگ هر چقدر در لحظه منو بترسونن زود تر از یادم میرن اما زندگی واقعی وحشتناک تره میدنی هیچی ترسناک تر از واقعیت نیست وقتی مثلن من هیچ وقت چهره دراکولا ندیدم هیچ وقت هم ترسی ازش در ذهنم نمیمونه اما وقتی مثل آدر میبینم که بچه هاش و خدم و حشم که سالها باهاش بودن مردن بیشتر میترسم...بارها فکر کردم نکنه من هم مردم یا مث فیلم جیم کری همه زندگی من یه فیلمه و همه واسم دارن بازی میکنن و یه جا پخش میشه:(
منظور من هم از فضا همون فضای واقعی بود بیشتر
آدرز رو ندیدم
اما هنوز فیلم جیم کری یادم نمیره
اگه هم تو بازیگر فیلم ترومن شو باشی قشنگ ترین و جذاب ترین فیلم زمینه :)
baradar jan filter shodei ama be che elat nemidanam!
Post a Comment