از باد برایم بگو

از گندم زار غروب

که در موهای تو

موج میزند

*

رها کن

ماهی کوچک

برکه چشمانت را

بگذار آب های آزاد تو باشم

*

از باد برایم بگو

از همان خوشه ها

که زیر پستان میگیری

وقتی چشم هایت

پرفروغ می شود